اخلاق و فضائل, سیره عملی و رفتاری

حضرت خدیجه (س) حامى رسالت و محب امامت

حضرت خدیجه (س) حامى رسالت و محب امامت

چهار زن در این دنیا به حد کمال رسیده‏اند و به عنوان زنان نمونه و شایسته هستى شناخته شدند: آسیه، مریم، خدیجه، فاطمه علیهاالسلام . از مهم‏ترین اشتراکات این چهار زن، حمایت و اطاعت از رهبرى و پیشوایان زمان خود بوده است. آسیه تا پاى جان از رهبرى و رسالت موسى علیه‏السلام حمایت نمود، مریم با تحمل تهمت و رنجها پایه‏هاى رسالت عیسى علیه‏السلام را محکم نمود، فاطمه زهرا علیهاالسلام تا مرز شهادت از امام خویش على بن ابى طالب پشتیبانى و دفاع نمود و سر انجام شهید راه امامت و ولایت گشت. و اما خدیجه علیهاالسلام از حامیان راستین رسالت بود. او نیز جان و مال خویش را تقدیم رسالت نمود. او هم رسالت مدار بود و هم امامت محور. هم حامى و همگام رسالت بود و هم محب و طرفدار امامت. در مورد حمایت از رسالت در بخشهاى پیشین اشاراتى به میان آمد، در این بخش فقط به یک نکته اکتفا مى‏شود. حضرت آدم در بهشت نگاهى به زندگى محمد صلى‏الله‏علیه‏و‏آله و خدیجه علیهاالسلام انداخت و گفت: «یکى از برتریهاى محمد بر من این است که همسر او براى اجراى اوامر خداوند با شوهرش همکارى و مساعدت نمود و حال آنکه همسر من مرا در نا فرمانى خداوند تشویق نمود.» اما در مورد محبت و ارادت خدیجه علیهاالسلام نسبت به على علیه‏السلام ، مرحوم مجلسى چنین نقل مى‏کند: پس از ازدواج پیامبر اکرم صلى‏الله‏علیه‏و‏آله با خدیجه [و به دنیا آمدن على علیه‏السلام ]، خدیجه را از دوستى و محبت على خبر داد. و خدیجه پس از آن [به على علیه‏السلام محبت فراوان داشت] و براى آن حضرت به وسیله خدمتکارانش لباس، زیور آلات، کنیز و ملزومات مى‏فرستاد؛ به گونه‏اى که مردم مى‏گفتند: على برادر محمد صلى‏الله‏علیه‏و‏آله و محبوب‏ترین افراد نزد اوست و نور چشم خدیجه به حساب مى‏آید… . الطاف و محبتهاى خدیجه صبح و شام به خانه ابو طالب روان بود.» هنگام ولادت فاطمه علیهاالسلام ، خدیجه بیشتر با ولایت آشنا گشت؛ چرا که دخترش زهرا هنگام ولادت، بعد از شهادت به توحید و رسالت، اینگونه شهادت داد: «وَ اَنَّ بَعْلِى سیّدُ الْاَوْصِیاء وَ وُلْدِى سادَهُ الاْسْباط؛ و به راستى همسرم سید اوصیا و فرزندانم سید و سالار نوادگان رسول خدا هستند.» علاوه بر این خدیجه علیهاالسلام ولایت على و فرزندان او را صریحا پذیرفته بود، با آنکه در آن زمان امامت حضرت هنوز به فعلیّت نرسیده بود. مرحوم محلاتى به نقل از مجلسى رحمه‏الله مى‏گوید: «روزى رسول خدا خدیجه را نزد خود خواست و فرمود: این جبرئیل است و مى‏گوید: براى اسلام شروطى است: اول: اقرار به یگانگى خداوند، دوم: اقرار به رسالت پیامبران، سوم: اقرار به معاد و عمل به اصول و مهمات شرع، چهارم: اطاعت اولى الامر [یعنى على] و ائمه طاهرین از فرزندان او و برائت از دشمنان آنها.» خدیجه هم به آنها اقرار نمود و آنها را تصدیق کرد. در خصوص امامت امیر مؤمنان، رسول اکرم صلى‏الله‏علیه‏و‏آله به خدیجه فرمود: «هُوَ مَولاکَ وَ مَوْلَى الْمُؤْمِنینَ وَ اِمامُهُمْ بَعْدى؛ على مولاى تو و مولاى تمام مؤمنان و امام آنها پس از من است.» آن گاه دست خود را بالاى دست امیرمؤمنان گذاشت و خدیجه دست خود را بالاى دست پیامبر قرار داد و این گونه بیعت ابدى ولایت مدارى را انجام داد.

پاسخ دهید

نشانی ایمیل شما منتشر نخواهد شد. بخش‌های موردنیاز علامت‌گذاری شده‌اند *