از دیدگاه شعرا, دیدگاه های دیگران, زندگینامه, مولودی، مدایح و مراثی

شعر – هاله‏ى نور حضرت خدیجه علیها السلام‏

شعر – هاله‏ى نور حضرت خدیجه علیها السلام‏
« حسان-»

مُحمّد را نکو همسر خدیجه
عزیز قلب پیغمبر خدیجه‏
یقین باشد، پس از زهرا و زینب
بود از هر زنى برتر، خدیجه‏
پناه امتى بود و، نبى را
به روز بى کسى، یاور، خدیجه‏
گهى غمخوار، او هنگام سختى‏
صفا بخش دل شوهر، خدیجه‏
گهى با خنده‏ى نوش آفرینش‏
سرور قلب آن سرور، خدیجه‏
میان دلبران، همتاى او کیست؟
دل «لولاک» را دلبر، خدیجه‏
زنى چون حوریان، مجذوب شوهر
همه آسایش همسر، خدیجه‏
وجود «رحمه للعالمین» را
پرستار و نوازشگر، خدیجه‏
گرفته با ادب، چون هاله‏ى نور
چراغ وحى را در بر، خدیجه‏
به طوفان بلا، چون کوه، محکم‏
به کشتى امان، لنگر خدیجه‏
مبارز محرمى، همراز و نستوه‏
شکوه غم، ز پا تا سر، خدیجه‏
توان بخش صفوف مؤمنان بود
به تنهایى چو یک لشکر، خدیجه‏
چو مى‏شد سنگباران خانه‏ى او
به پیش مصطفى سنگر، خدیجه‏
به شام تار خورشید نبوّت‏
بود مهتاب روشنگر، خدیجه‏
وفا و عشق و عفّت، زینت اوست‏
ندارد غیر ازین زیور، خدیجه‏
چه خوش «اللَّه اکبر» گفت و بگذشت‏
ز جان و مال و سیم و زر، خدیجه‏
همین وارستگى، شایسته‏ى اوست‏
چو زهرا را بود مادر، خدیجه‏
کشد بار عطاى آسمانى‏
چو باشد مادر کوثر، خدیجه‏
چه کوثر، آنکه یکتا همچو طاهاست‏
صدف شد بر چنین گوهر، خدیجه‏
ز نامش مادران برخود ببالند
که دارد یک چنین دختر، خدیجه‏
چه خوش باشد غلام خود بخواند
«حسان» را در صف محشر، خدیجه‏

پاسخ دهید

نشانی ایمیل شما منتشر نخواهد شد. بخش‌های موردنیاز علامت‌گذاری شده‌اند *