از دیدگاه شعرا, دیدگاه های دیگران, زندگینامه, مولودی، مدایح و مراثی

شعر در مدح خدیجه (س) اولین بانوى اسلام‏

شعر در مدح خدیجه (س) اولین بانوى اسلام‏

بى شک خدیجه مظهر عشق و وقار بود
مهرش یقین به شوهر خود آشکار بود
از بهر همسرى پیام آور خدا
تنها نمونه در همه آن روزگار بود
بابش خویلد است از اشراف در عرب‏
مردى به نیک نامى و عالى تبار بود
با ازدواج حضرت ختمى مآب او
از بهر دودمان خودش افتخار بود
در خدمت رسول خدا در تمام عمر
وى را معین همیشه به لیل و نَهار بود
اول کس از زنان که به توحید لب گشود
آرى خدیجه آن زن نیک اقتدار بود
بانوى با وجاهت و با عزّ و احتشام‏
در اوج مرتبت به همه روزگار بود
در مکتب هدایتِ آن رهبر بزرگ‏
نیکوترین خصال در او پایدار بود
او را بس است دخترى آورد در جهان‏
کو افتخار مردم هر روزگار بود
این دخت حوروَش که روشن جهان از اوست‏
افسوس عمر رفته ز وى کم بهار بود
بسیار دیده شد که ز جور معاندان‏
چشمان او چو ابر بهار اشکبار شد
مدحش خدا کند که نموده به عمر خویش‏
کارى که در جهان همه جا یادگار بود
بر عرش حق نوشته به زَر این کلام خوش‏
آرى خدیجه مادر هر هشت و چهار بود
«تربت اگر سرود خوش اشعار دلپذیر
از بهر او خود این سند افتخار بود

پاسخ دهید

نشانی ایمیل شما منتشر نخواهد شد. بخش‌های موردنیاز علامت‌گذاری شده‌اند *