از دیدگاه شعرا, دیدگاه های دیگران, زندگینامه, مولودی، مدایح و مراثی

شعر در مدح حضرت خدیجه (س) – قصیده‏ى غرّا

شعر در مدح حضرت خدیجه (س) – قصیده‏ى غرّا

محصول ابر جان تو باران کوثر است‏
بانو اگر نباشى خورشید ابتر است‏
ز خم ضرورت است نگاهى طلوع کن‏
بر چشم تشنه کام جهانى که مضطراست‏
باب بهشت حسن، درخانه‏اى گلى ست‏
وقتى توخانه‏دارى و محمود همسراست‏
اى مادر بزرگ‏ترین‏اسوه‏ى زنان‏
این شاهکار دست تو زهراى اطهر است‏
تو اولین مقلد چشمان احمدى‏
در مذهب ظهور سلامى که اظهر است‏
از شمس از حقیقت روز از مکان ماه‏
نقشى که بر جبین بلندت مقدر است‏
بانوى سبزپوش سماواتى زمین‏
مجذوب جامه‏ى تو بهاران اخضر است‏
افسوس از فسانه چشمى که بعد تو
غرقاب اشک جارى دریاى احمر است‏
بعد از تو بسط بعثت و برهان یتیم شد
قدر تو از توان شهادت فزون‏تر است‏
نقش تو چون هزار سپاه مسلّح است‏
دارایى تو تالى شمشیر حیدر است‏
اى قامت قصیده غراى قدسیان‏
بعداز تواین نبى است که بى‏یار و یاوراست

پاسخ دهید

نشانی ایمیل شما منتشر نخواهد شد. بخش‌های موردنیاز علامت‌گذاری شده‌اند *