رحلت

رحلت امّ المؤمنین حضرت خدیجه ی کبری سلام الله علیها

حضرت خدیجه سلام الله علیها بیست و چهار سال با پیامبر اکرم صلی الله علیه و آله و سلم زندگی کرد و سرانجام در بستر بیماری
قرار گرفت. پیامبر صلی الله علیه و آله و سلم که بر بالین او حاضر بود، ضمن گفتگوی با وی فرمود: خدا تو را با مریم دختر عمران
و آسیه دختر مزاحم برابری داده است. وقتی روح حضرت خدیجه سلام الله علیها به سوی جهان جاودان پر کشید پیامبر صلی الله
علیه و آله و سلم سخت گریست. چون در حَجُون قبری برایش کندند، پیامبر صلی الله علیه و آله و سلم خود به راه افتاد؛ همچنان
که اشک از چشمانش میبارید داخل قبر شد و خوابید، افزونتر از قبل گریست و او را دعا کرد. آنگاه برخاست و با دست خویش
همسرش را در قبر گذاشت. حضرت فاطمه سلام الله علیها ، یادگار امّ المؤمنین حضرت خدیجه سلام الله علیها گِرد پدر میگشت،
خود را به دامان او میآویخت، بهانهی مادر میگرفت و دل دردمند پدر را آتش میزد. پیامبر صلی الله علیه و آله و سلم جز
سکوت چیزی نداشت؛ جبرییل نازل شد و گفت: ای پیامبر، به فاطمه بگو خدا برای مادرت قصری از لؤلؤ ساخته که درونش آشکار
است و در آنجا هیچ سختی و تلخی نیست. به این ترتیب فرشتهی الهی پایان رنجها و محنتهای حضرت خدیجه سلام الله علیها را
اعلام کرد. وفات حضرت خدیجه سلام الله علیها به فاصلهی اندکی از رحلت اندوهبار حضرت ابوطالب رخ داد، محققان زمان
سال غم و اندوه نام نهاد ؛ « عام الحُزن » وفاتش را سه سال قبل از هجرت میدانند. پیامبر اکرم صلی الله علیه و آله و سلم آن سال را
و در واقع یک سال اعلام عزای عمومی نمود.
برگرفته از کتاب خدیجه سلام الله علیها مادر مؤمنان

پاسخ دهید

نشانی ایمیل شما منتشر نخواهد شد. بخش‌های موردنیاز علامت‌گذاری شده‌اند *