از دیدگاه شعرا, مولودی، مدایح و مراثی

اشعار در مدح حضرت خدیجه سلام الله علیها – هاله ی نور حضرت خدیجه سلام الله علیها

حبیب چایچیان مُحمّد را نکو همسر خدیجه عزیز قلب پیغمبر خدیجه یقین باشد، پس از زهرا و زینب بود از هر زنی «- حسان » شاعر
برتر، خدیجه پناه امتی بود و، نبی را به روز بی کسی، یاور، خدیجه گهی غمخوار او هنگام سختی گهی با خندهی نوش آفرینش
را دلبر، خدیجه زنی چون حوریان، مجذوب شوهر همه « لولاک » سُرور قلب آن سَرور، خدیجه میان دلبران، همتای او کیست؟ دل
را پرستار و نوازشگر، خدیجه گرفته با ادب، چون هالهی نور چراغ وحی را در بر، « رحمۀ للعالمین » آسایش همسر، خدیجه وجود
خدیجه به طوفان بلا، چون کوه، محکم به کشتی امان، لنگر خدیجه مبارز محرمی، همراز و نستوه شکوه غم، ز پا تا سر، خدیجه
توانبخش صفوف مؤمنان بود چو میشد سنگباران خانهی او به پیش مصطفی سنگر، خدیجه به شام تار خورشید نبوّت بود مهتاب
گفت و بگذشت ز جان و مال « اللَّه اکبر » روشنگر، خدیجه وفا و عشق و عفّت، زینت اوست ندارد غیر ازین زیور، خدیجه چه خوش
و سیم و زر، خدیجه همین وارستگی، شایستهی اوست چو زهرا را بود مادر، خدیجه کشد بار عطای آسمانی چو باشد مادر کوثر،
خدیجه چه کوثر، آنکه یکتا همچو طاهاست صدف شد بر چنین گوهر، خدیجه ز نامش مادران برخود ببالند که دارد یک چنین
را در صف محشر، خدیجه « حسان » دختر، خدیجه چه خوش باشد غلام خود بخواند
برگرفته از کتاب خدیجه سلام الله علیها مادر مؤمنان

پاسخ دهید

نشانی ایمیل شما منتشر نخواهد شد. بخش‌های موردنیاز علامت‌گذاری شده‌اند *